Filmi shqiptar “Prita”, i cili është i bazuar në ngjarje të vërteta nga Lufta e Dytë Botërore, trajton luftën e partizanëve shqiptarë kundër pushtuesve nazistë. Personazhi kryesor i filmit, Shaniko, është frymëzuar nga historia e vërtetë e Shaniko Starja (Jupasi), një grua trimëreshë nga Kolonja, e cila u vra gjatë një beteje me trupat gjermane në rrugën Elbasan-Tiranë në tetor të vitit 1944. Rreth dy javë më vonë ndodhi Beteja e 15 Nëntorit 1944, që tregohet në film.
Regjisori i filmit, Mit’hat Fagu, e konsideron realizimin e filmit “Prita” si një sfidë të madhe në karrierën e tij. Në një intervistë të dhënë për median, ai tregon se filmi fillimisht ishte refuzuar nga disa regjisorë të tjerë të njohur, për shkak të dobësive në skenar. Skenari, i hartuar fillimisht nga Xhevat Alibali, ishte i paplotë dhe kërkonte ripunim të plotë. Fagu vendosi ta merrte përsipër këtë sfidë dhe ta rikrijonte skenarin nga fillimi.
Megjithëse i vështirë për t’u realizuar, filmi “Prita” kishte një rëndësi të madhe për Fagun. Ai thekson se ishte një përpjekje për të shfaqur heroizmin popullor dhe luftën e partizanëve kundër nazistëve. Në film, Fagu synoi të shmangë propagandën e drejtpërdrejtë politike dhe të përqendrohet te lufta dhe populli, duke mbajtur një qëndrim më neutral për figurat partiake, si komandantët dhe komisarët, që janë të pranishëm në film por të zbehur.
Filmi “Prita” ishte një sfidë edhe nga pikëpamja teknike. Në krahasim me filmin e famshëm “Furtuna”, i cili ishte një bashkëpunim mes Kinostudios Shqiptare dhe asaj Sovjetike, “Prita” u realizua vetëm me burimet e pakta të Kinostudios “Shqipëria e Re”. Sipas Fagut, ai punoi me ekip të kufizuar dhe pa ndihmën e asistentëve dhe drejtorëve të grupit, duke e bërë punën edhe më të vështirë.
Regjisori tregon se filmi u kritikua ashpër pas shfaqjes së tij, veçanërisht nga drejtuesit e partisë. Megjithatë, Dhimitër Anagnosti, një nga regjisorët më të shquar të kinematografisë shqiptare, e mbrojti filmin duke thënë se ai do t’i rezistonte kohës dhe do të përdorej si dokument historik për të kuptuar Luftën Nacionalçlirimtare.
Në vitin 1973, Mit’hat Fagu përjetoi një krizë të madhe në karrierën e tij. Pas realizimit të një tjetër filmi që trajtonte tematikën e burokracisë dhe heroizmit në punë, ai u kritikua rëndë nga partia dhe u largua nga Kinostudio. Për 12 vite, ai u detyrua të punonte si traktorist në Fermën e Kamzës dhe të ndërpriste karrierën e tij si regjisor. Në këtë periudhë, Fagu tregon se e përjetoi veten “të varrosur të gjallë”, duke humbur kontaktin me pasionin e tij për kinemanë.
Pas një kohe të gjatë larg kinemasë, ai u lejua të kthehej në Kinostudio në vitin 1985, por këtë herë për të punuar në filmin e animuar. Megjithatë, edhe në këtë zhanër, Fagu vazhdoi të luftojë për të trajtuar temat që i konsideronte të rëndësishme, si korrupsioni dhe burokracia, duke realizuar filma të animuar me mesazhe të thella shoqërore.
Filmi “Prita” mbetet një dëshmi e fortë e luftës dhe sakrificës së popullit shqiptar gjatë periudhës së nazizmit, ndërsa rrëfimi i Mit’hat Fagut na jep një pasqyrë të vështirësive dhe përpjekjeve që përjetoi për të realizuar një vepër të tillë.
