Tragjedia, komedia, zgjuarsia, katastrofa dhe lakmia janë të gjitha të pranishme në shumë filma që lidhen me ekonomi që Hollywood-i ka prodhuar ndër vite. Derisa shumica e filmave portretizojnë ekonomistët e financierët si persona jo shumë të mirë, tregimet e pabesueshme të bollëkut, marrja e rrezikut të pa menduar dhe sigurisht lakmia i bëjnë këta filma interesant për ti shikuar, dhe diçka që duhet patjetër të shikohen nga profesionistët e fushës. Më poshtë gjeni listën me 10 filma të përpiluar nga Buletini Ekonomik.
- The Big Short
Bazuar në librin “The Big Short: Inside the Doomsday Machine” nga Michael Lewis, ky film ndjek një grup njerëzish të guximshëm të cilën e kuptojnë problemin me kreditë hipotekare të cilat do të shkaktojnë krizën e madhe financiare në 2007-2008, para kujtdo tjetër. Filmi është i njohur për mënyrën e saj të zgjuar dhe të thjeshtë për të shpjeguar instrumente të sofistikuar financiara, për shembull, momenti kur Selena Gomez e shpjegon se çka janë CDO sintetike në një tryezë poker, ose momenti kur Margot Robbie i shpjegon bonot e mbështetura në hipotekat në një vaskë me shampanjë.
- Barbarians at the Gates
Një film televiziv gati i harruar nga viti 1993 i cili e trajton blerjen përmes borxhit (LBO) të kompanisë RJR Nabisco. Ndërsa filmi merr disa liri krijuese në portretizimin e kësaj ngjarje në jetën reale, audienca do të tronditet dhe zbavitet në paaftësinë dhe lakminë e CEO-së së Nabisco-s F. Ross Johnson dhe negociatat dhe dallaveret në prapaskenë.
- American Psycho
Një thriller i dhunshëm dhe provokues i vendosur në botën e financave, ku Christian Bale luan një bankier investimesh me një sekret të errët. Ndërsa ka shumë pak financa aktuale në këtë film, American Psycho hedh dritë mbi botën surreale që përcjell klasën elitare të financave dhe shkëputjen e plotë që ata kanë me realitetin.
- Glengarry Glen Ross
Një adaptim i mirënjohur i shfaqes së David Mamet, ky film pafundësisht i citueshëm përqendrohet në një ekip shitësish të pasurive të patundshme, morali i të cilëve është gërryer plotësisht, pas shumë viteve të punës për kompaninë e tyre të paskrupullta. Ky film tregon lakminë dhe taktikat e fshehta që përdorin shitësit, si dhe presionin e ushtruar ndaj shitësve nga eprorët e tyre. Ndërsa i gjithë filmi është i shkëlqyeshëm, “fjalimi motivues” i Alec Baldwin vjedh tërë filmin dhe nxjerr në dritë gjërat më të mira dhe më të këqija kir punon njeriu nën një presion të madh.
- Rogue Trader
Ky film tregon historinë e Nick Leeson, një tregtari i cili i vetëm shkaktoi falimentimin e Barings Bank, bankës së dytë tregtare më të vjetër në botë. Një yll në rritje në departamentin e tregtisë me letra me vlerë në Singapor, Leeson i humbi të gjitha po aq shpejt sa u ngrit, duke fshehur humbje të mëdha nga eprorët e tij në llogari të fshehura me kujdes, duke çuar përfundimisht në një nga humbjet më të mëdha të kohës duke marr një pozicion të shkurtër në Indeksin Nikkei, i cili përfundon duke pas një nga rritjet më të mëdha në vlerë. Ndërsa vetë filmi është mjaft argëtues, historia e Leeson është një mësim i shkëlqyeshëm në menaxhimin e rrezikut dhe mbikëqyrjen financiare.
- Trading Places
Filmi tregon për Eddie Murphy i cili si një artist i rrugëve mashtrohet duke u bërë menaxher i një firme tregtare të letrave me vlerë, ndërsa zëvëndëson padashur pasardhësin e tij, një ekzekutiv të pamëshirshëm të luajtur nga Dan Aykroyd. Megjithëse filmi më shumë përqëndrohet në zhvillimin e personazheve dhe jo me situatën ekonomike, 15 minutat e fundit të filmit kanë një përshkrim shumë të saktë të një seance të tregtimit në bursë të kontratave të letrave me vlerë që lidhen me lëngun e portokallit. Pa zbuluar detajet, kjo skenë e vetme ia vlen që të shikohet i gjithë filmi.
- The Wolf of Wall Street
Nëse nuk e keni parë këtë biografi të vizualizuar nga Scorsese, i cili tregon ngritjen dhe rënien e një mashtruesi të famshëm të aksioneve, Jordan Belfort, atëherë nuk paskeni parë një nga filmat më të mirë të karrierës të Leonardo DiCaprio dhe Jonah Hill. Ujku i Wall Street është i bazuar në ngjarjet nga jeta reale (megjithëse përsëri me një dramatizim të ngjarjeve), rreth firmës së brokerimit Stratton Oakmont, e cila i mashtron investuesit përmes kompanive fantome të cilat dalin për investim në publik (IPO) gjatë fundit të viteve ’80 dhe ’90.
- Boiler Room
Derisa filmi “Barbarians at the Gate” zhvillohet në shkëlqimin e zyrave të konferencave të korporatave të mëdha, Boiler Room është vendosur në tregjet më të ulëta financiare: skemat “pump and dump”. Edhe pse Boiler Room është një ngjarje e trilluar, firmat si ajo janë shumë të vërteta, njësoj si dhimbja dhe vuajtja që ata u kanë shkaktuar viktimave të tyre. Boiler Room shërben si një paralajmërim për ata që fillojnë të investojnë në tregun e aksioneve, t’u përmbahen kompanive transparente, të bazuara në baza të shëndosha, dhe të ndjekin gjithmonë thënien se: “Nëse diçka tingëllon si shumë e mirë që të jetë e vërtetë, atëherë ajo nuk është e vërtetë.”
- Margin Call
Ndoshta filmi më i saktë financiarisht në listë, Margin Call zhvillohet brenda 24 orëve në jetën e një firme të Wall Street në prag të katastrofës financiare. Margin Call bën pak për të fshehur përbuzjen e saj për marrjen e pakujdesshme të rrezikut nga disa nga bankat më të mëdha në prag të krizës financiare të vitit 2008, siç janë tregtimi i instrumenteve komplekse të derivateve që ata vetë mezi i kuptuan. Një skenë tepër marramendëse në film paraqet dy personazhet kryesore që flasin mes tyre për katastrofën e afërt që së shpejti do të kaploj mbi bankën e tyre dhe ekonominë e vendit, derisa një pastrues qëndron mes tyre, plotësisht i pavëmendshëm për atë që po ndodh.
- Wall Street
Filmi numër një i financave që çdo profesionist duhet të shoh është filmi klasik i Oliver Stone që mori mijëra të diplomuar nga kolegji për të shqiptuar frazën e pavdekshme “Blue Horseshoe loves Anacott Steel” derisa ata nxituan të japin testin pëe broker “Series 7”. I krijuar fillimisht për të treguar lakmin dhe hedonizmin e lidhur me financat, Wall Street ende gëzon fuqi të jashtëzakonshme si një mjet rekrutimi për tregtarët, ndërmjetësit, analistët dhe bankierët gati 30 vjet pasi u shfaq për publikun. Megjithëse filmi shërben për të na paralajmëruar në lidhje me rreziqet e tregtimit të brendshëm, duhet ta pranojmë, kush nuk do të dëshironte të ishte Bud Fox apo edhe Gordon Gekko (në mënyrë të ligjshme, natyrisht) dhe të kënaqemi me lakmin tonë; në fund të fundit, siç do të thoshte Gekko, “Lakmia është gjë e mirë”. /Buletini Ekonomik/
